Bu şeirin yaralı yerimə toxundu.
Mən də ötən bahar ahami itirdim.
Qisa lakonik olsa da gözəldi.
Yaşanmış hisslərdi. Mən isə anama belə yazmişam.-

Hanıı yanağının əti ay Ana?
Heç bircə öpümlük üzün qalmayıb,
Ağrıyan başımı ha yana qoyum?!
Bir baş qoyası da dizin qalmayıb.